Ik was ooit met een prachtige vriendin aan de kust bij Cap Gris Nez. Het liep tegen de herfst en de melancholie van de zee en de kleuren van de bomen sprong op een prettige manier op mijn gemoed over. Geuren leken herinneringen op te roepen aan..., ja waaraan eigenlijk? Stemmingen, eigenlijk.

Ik keek in een boekje met overnachtings-adressen en bleef steken bij een fotootje van het achttiende-eeuwse herenhuis van Bernadette Balloy in Bois-en-Ardres, onder de rook van Calais (maar dan wel zo ver dat je die rook niet meer kon ruiken). De tuin van het huis was een heus park dat uitnodigde tot nog meer mijmerij over vroeger tijden. Ik waande me een Heer.

Het interieur en wat er op tafel werd gezet versterkte mijn gevoel van Leven in het Verleden - zo mooi verzorgd en smakelijk was het allemaal. Bernadettes man bleek de uitvinder van de Hoovercraft te zijn. Dat bracht mij terug in onze eigen tijd op de leukst denkbare wijze: ik kon blijven zweven...