Dit belfort dat werd geïntegreerd in het stadhuis symboliseert de versmelting van Calais en Saint-Pierre in 1885.
Na een geannuleerde architectenwedstrijd (de winnaars waren een iets vergeten… het belfort), werd de bouw aangevat in 1910, hij werd onderbroken door de eerste wereldoorlog, en voltooid in 1925.
De Duinkerkse architect Louis Debrouwer was de voorloper van een nieuwe bouwtechniek : het gewapend beton. Hij investeerde in de decoratie van het 72 meter hoge gebouw, in het bijzonder in de laatste verdieping waar op een geslaagde wijze baksteen, gehouwen stenen, sculpturen en torentjes met leistenen in Vlaamse stijl en renaissancestijl naast elkaar worden gebruikt.
Boven elke wijzerplaat van de klok waakt het beeld van een ridder in wapenrusting: het gaat om François de Guise, bevrijder van Calais. Bovenop de spitse top ten slotte doet een draak dienst als windwijzer, terwijl ze neerkijkt op zes bronzen Burgers, een werk dat Rodin voor de stad creëerde in 1895.